Een collega van Gwen had op een papiertje een tekst in het chinees geschreven. "wij zijn op zoek naar adres... Michiels vader heeft daar in de oorlog gewoond... mogen we even rondkijken.." Na een uurtje zoeken hadden we het gevonden.

Tegenover de staat staat dit gebouw. Misschien herekent oom Ralph het?

Michiel in de straat.

Het zijstraatje met de huizen. Een aantal identieke huizen op een rij.

Er bestaat een foto van Otto waar hij op precies dezelfde plek staat als Michiel nu.

Vlak achter het busje is de voordeur. Nu wonen er in elke kamer 1 of meer chinezen. Vooral oude mensen.

Op de 2e verdieping was de kamer van Otto. Er woont nu een oud stel, maar we mochten wel even naar binnen. Het huis lijkt alsof er 50 jaar geen onderhoud meer aan is gedaan. Maar daardoor kunnen we nog wel de oude tegels in de badkamer, de oude houten vloer in de kamers, en oude kranen en wastafels in de keuken zien. De foto hierboven is het uitzicht van Otto's raam. Op deze boon keek hij neer als klein jongetje.

De keuken. Met orginele keukenkastjes..?

De kamer van Otto met de huidige bewoners. Ze spreken geen woord engels dus het briefje wordt met een vergrootglas goed gelezen. Met veel geknik en oooohh ahhhh afgewisseld.